Prawie jak u babci

Zupa to tani i banalnie prosty pomysł na dobry obiad. Czasem jednak miseczka zupy nie zapełnia do końca żołądka, albo zapełnia go na stosunkowo krótki czas. Ja mam ten problem ze swoim lubym , który jest istnym odkurzaczem w dziedzinie jedzenia. Zupa to dla niego za mało, żeby się najeść. Jednak dzisiejszy zupny obiad zadowolił nawet jego. Cóż to była za zupa? Stara, dobra ziemniaczana z wkładką :)

Czego potrzebujemy?

- ziemniaki - ok. 0,5 kg, może być trochę więcej w zależności od tego, jaką gęstość zupy preferujemy,

- marchew, seler, pietruszka - w ilościach, jakie uznamy za stosowne (u mnie odpowiednio 2/1/2),

- duża cebula,

- przyprawy - pieprz (ziarnisty i mielony), sól, liść laurowy, ziele angielskie, majeranek, kminek, Vegeta,

- wkładka, czyli mąka i woda na zacierki,

Jak przygotować?

Nastawić w garnku wodę z przyprawami (kilka ziaren ziela, pieprzu, liść laurowy). Pokroić według własnych upodobań warzywa - ja sugeruję wszystko pokroić w kostkę, dzięki czemu każde warzywo znajdzie się w naszym talerzu, a cebulę na 4 części i wrzucić do garnka. Kiedy warzywa zmiękną dorzucić ziemniaki i lekko doprawić Vegetą, kminkiem, pieprzem mielonym i majerankiem. Na sam koniec, kiedy wszystkie warzywa będą miękkie dodać zacierki (połączona woda z mąką i odrobiną soli) i podawać po kilku minutach.

Przepis banalnie prosty, a smakuje genialnie - prawie jak obiad u babci.

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

Hidden [2015]

Hidden to tytuł, po który sięgnęłam tylko i wyłącznie z powodu jego długości. Akurat miałam tylko tyle wolnego czasu, więc krótki thriller duetu Matt & Ross Duffer był idealnym rozwiązaniem. A, jak już się kilka razy o tym przekonałam, filmy wybrane zupełnie przez przypadek, często sprawiają nam tak miłą niespodziankę, że aż szkoda myśleć, ile osób przejdzie obok danych pozycji obojętnie, bo nie były tak rozreklamowane jak inne hiciory danego roku, albo bo posiadają taką, a nie inną ocenę na portalach filmowych. Nakręcony w nieco ponad miesiąc Hidden , jest właśnie taką ogromną niespodzianką. http://pics.filmaffinity.com/ Fabuła. Będzie krótko, zwięźle i bardzo na temat, bo nie można tu powiedzieć zbyt dużo, aby przypadkiem nie zdradzić zbyt wielu szczegółów. W Hidden śledzimy losy pewnej rodziny, która, aby przetrwać panującą epidemię nieznanej choroby, ukrywa się w schronie. Aby jednak nie było tak łatwo, dowiadujemy się, że rodzina jest ścigana przez ...

Czytaj więcej

Władca Pierścieni: Drużyna Pierścienia (2001), Dwie Wieże (2002) i Powrót Króla (2003)

Mówiłam już, że uwielbiam empikowe promocje? Nie? To powiem jeszcze raz - uwielbiam empikowe promocje. Dlaczego? Ano dlatego, że w ramach ostatniej akcji (fantasy - kup 3 zapłać za 2) udało mi się dostać wszystkie rozszerzone wersje Władcy Pierścieni za śmieszną sumę bodajże 70 zł. Ostatnie wieczory minęły mi zatem pod znakiem hobbitów, elfów i innych tolkienowych stworzeń. Długo zastanawiałam się czy jest sens pisać o trylogii stworzonej przez Petera Jacksona. Wszyscy, a na pewno zdecydowana większość, przecież wiedzą z czym się Władcę Pierścieni je. Po co do tego jeszcze moje 3 grosze? Ostatecznie stanęło na tym, że kilka słów napiszę. A głównie dlatego, że jest, a raczej są to filmy, które darzę olbrzymim sentymentem. http://horrorcultfilms.co.uk/ Kiedy Jackson tworzył Władcę Pierścieni ja uczyłam się akurat w gimnazjum. Byłam zatem na etapie obecnie powszechnie uważanym za najgorszy wiek w życiu człowieka. Cóż, taki już urok gimnazjum, że wtedy każdy nastol...

Czytaj więcej

Igrzyska śmierci [2012], W pierścieniu ognia [2013], Kosogłos cz. 1 i 2 [2014-2015]

Na pierwszych Igrzyskach byłam w kinie. I na serio rozważałam czy przypadkiem nie wyjść w trakcie seansu. Nic mi się wtedy w nich nie podobało. A już najbardziej ta udziwniona charakteryzacja. Kiedy zatem pojawiały się kolejne odsłony, ja omijałam je szerokim łukiem. I dziwiłam się pełnym zachwytów recenzjom na temat tej serii. Przysięgłam sobie, że nigdy do tego filmu nie wrócę. No i oczywiście teraz wypadałoby rzucić tak bardzo znane powiedzonko "obiecanki-cacanki". Gdzieś w trakcie robienia kotletów mielonych na obiad, w radiu usłyszałam pewien utwór, który bardzo mnie zaintrygował. Wpadł mi do głowy do tego stopnia, że zaczęłam szukać, cóż to jest. No i znalazłam. "The Hanging Tree" Jamesa Newtona Howarda. Stamtąd już było blisko do Igrzysk śmierci , więc, po nitce do kłębka... Złamałam swoje postanowienie. Obejrzałam Igrzyska śmierci . A potem wchłonęłam jak gąbka pozostałe ich odsłony.

Czytaj więcej

W filmowym klimacie

Szukaj na tym blogu